
晁说之
晁说之(1059年—1129年),字以道、伯以,因慕司马光之为人,自号景迂生,济州钜野(今山东巨野)人。元丰五年(1082),进士及第,苏东坡称其自得之学,发挥《五经》,理致超然,以“文章典丽,可备著述”举荐。范祖禹亦以“博极群书”荐以朝廷,曾巩亦力荐。晁说之与晁补之、晁冲之、晁祯之都是当时有名的文学家。
《伏蒙二十三叔俯和亲字韵诗不胜钦叹辄复用韵》拼音标注
fú méng èr shí sān shū fǔ hé qīn zì yùn shī bù shèng qīn tàn zhé fù yòng yùn
lè nán dé sì xīn piān lè,
qīn mò qīn rú tóng zǔ qīn。
shú jiàn diǎn xíng píng shì shì,
gōng wén shī lǐ shǎo nián shēn。
wǔ yán zì fā cáo líu xīng,
qī zé shúi zhī lǔ wèi rén。
lǐ bái jǐu lóu jīn zài fǒu,
bù kān húi shǒu xiǎo yuán chūn 。