宿栖贤寺

(明代)陈子升

听得万松声,如传五老迎。到门云旧识,释子晚经行。

怪石云衣覆,虚寮夜瀑明。终期此禅寂,安用昔贤名。

陈子升

(1614—1673)明末清初广东南海人,字乔生。陈子壮弟。明诸生。南明永历时任兵科右给事中,广东陷落后,流亡山泽间。工诗善琴。有《中洲草堂遗集》。

《宿栖贤寺》拼音标注

sù qī xián sì
tīng dé wàn sōng shēng,
rú chuán wǔ lǎo yíng。
dào mén yún jìu shì,
shì zǐ wǎn jīng xíng。
guài shí yún yī fù,
xū liáo yè pù míng。
zhōng qī cǐ shàn jì,
ān yòng xī xián míng。