寒梦

(明代)释函可

北风吹不歇,梦中道路寒。故里逢父老,凛冽多惨颜。

五岭炎蒸地,腊月常衣单。不信别来久,霜雪亦漫漫。

释函可

释函可(1611-1659),字祖心,号剩人,俗姓韩,名宗騋,广东博罗人。他是明代最后一位礼部尚书韩日缵的长子。明清之际著名诗僧。

《寒梦》拼音标注

hán mèng
běi fēng chūi bù xiē,
mèng zhōng dào lù hán。
gù lǐ féng fù lǎo,
lǐn liè duō cǎn yán。
wǔ líng yán zhēng dì,
là yuè cháng yī dān。
bù xìn bié lái jǐu,
shuāng xuě yì màn màn。