东原为王廷直赋

(明代)李麟

越山迢递接蓬莱,山下平原一莱开。树绕江流天外尽,鸟分云影日边来。

东风道路迷芳草,残雪溪桥见野梅。安石未应高卧久,天涯回首独怜才。

李麟

明浙江鄞县人,字次公。工绘画,精于人物,善白描,尤长写貌,自署龙眠后身。中年好释氏,礼僧达观为弟子,遂专画佛像,好佛者竞相收藏。

《东原为王廷直赋》拼音标注

dōng yuán wèi wáng tíng zhí fù
yuè shān tiáo dì jiē péng lái,
shān xià píng yuán yī lái kāi。
shù rào jiāng líu tiān wài jǐn,
niǎo fēn yún yǐng rì biān lái。
dōng fēng dào lù mí fāng cǎo,
cán xuě xī qiáo jiàn yě méi。
ān shí wèi yìng gāo wò jǐu,
tiān yá húi shǒu dú lián cái。