话道

(唐代)齐己

大道多大笑,寂寥何以论。霜枫翻落叶,水鸟啄闲门。
服药还伤性,求珠亦损魂。无端凿混沌,一死不还源。

齐己

齐己(863年—937年)出家前俗名胡德生,晚年自号衡岳沙门,湖南长沙宁乡县祖塔乡人,唐朝晚期著名诗僧。

《话道》拼音标注

huà dào
dà dào duō dà xiào,
jì liáo hé yǐ lùn。
shuāng fēng fān luò yè,
shǔi niǎo zhuó xián mén。
fú yào huán shāng xìng,
qíu zhū yì sǔn hún。
wú duān záo hùn dùn,
yī sǐ bù huán yuán。